Hz. Zeyd bin Hârise (ra), Hz. Peygamber'in (sav) azatlı kölesi, evlatlığı ve Kur'ân-ı Kerîm'de ismi açıkça zikredilen yegâne sahabîdir.
Azat Edilişi ve Bağlılığı
Çocukken esir düşüp Mekke panayırında satılmış, Hz. Hatice'nin (ra) vasıtasıyla Hz. Peygamber'in (sav) hanesine dâhil olmuştur.
Babası ve amcası kendisini bulup memleketine götürmek istediklerinde, köleliği özgürlüğe tercih ederek Resûlullah'ın (sav) yanında kalmayı seçmiştir.
Bu eşsiz sadakati üzerine Allah Resulü (sav) onu Kâbe'de halkın huzurunda azat etmiş ve kendisine evlat edinmiştir.
Hürriyeti ve vatanı bırakıp peygamber ocağını seçen bu kalbî teslimiyet, İslâm sevgi medeniyetinin temel taşlarındandır.
Tâif Yolculuğu ve Kumandanlığı
İslâm'ı ilk kabul edenlerden olmuş, Tâif yolculuğunda taşlanan Hz. Peygamber'e (sav) kendi bedenini kalkan yapmıştır.
Evlatlık kurumunun İslâm'da kaldırılması üzerine inen ayetlerle asıl babasına nispet edilmiş, bu vesileyle Kur'ân'da ismi geçmiştir.
Okçuluktaki mahareti ve cesaretiyle birçok askeri birliğe kumandan tayin edilmiş, sahabenin büyük saygısını kazanmıştır.
Hz. Peygamber'in (sav) "Benim en çok sevdiklerimdendir" diyerek övdüğü Zeyd, her görevi eksiksiz yerine getiren bir itaat abidesiydi.
O, kan bağının değil, iman ve muhabbet bağının insanı nasıl yücelttiğini ispatlayan muazzam bir örnektir.
Şehadeti ve Kabri
Mute Savaşı'nda İslâm ordusunun ilk başkumandanı olarak elinde sancakla savaşırken kahramanca şehit düşmüş ve oraya defnedilmiştir.
Yorumlar (0)
Yorum için giriş yap.